ชีวิตมีภูมิ

วันก่อนพี่สาวโทร.มาถามไถ่ว่า ที่ กทม. น่ะ เครื่องเล่นซีดี ราคาแพงไหม  ตอนนี้ อาจารย์ได้ให้แผ่นซีดีเกี่ยวกับการเรียนภาษาอังกฤษมา ให้ฟัง (เขากำลังเรียน ป.ตรี ของ มหามกุฎราชวิทยาลัย) ต้องหาเครื่องสำหรับฟังแผ่นนี้ จะได้เรียนภาษาอังกฤษได้ดีขึ้น  เขาบอกว่าไปหาในร้านที่สงขลาแ้ล้ว มันราคาแพง คิดว่าที่ กทม.น่าจะมีหลากหลายและราคาไม่น่าจะแพง…  งานเข้าล่ะทีนะ

วันนี้เลยไปเดินดูตอนบ่าย ๆ ก่อนเลิกงาน (ก็ออกไปเวลางาน แต่ไม่ได้หนีงานนะ) ในใจก็คิดว่า มันก็ต้องมีแหละ แหมอยู่ตั้ง กทม. ศูนย์กลางซะขนาดนี้…. ที่ไหนได้ครับพี่น้องคับ.  ไอ้ที่อยากได้คือ เครื่องเ่ล่นซีดีแบบพกพา ที่เขาเรียกกันว่า วอล์กแมนน่ะ เอาแบบถูก ๆ ฟังแผ่นซีดีได้ ไม่ต้องมีภาพ ไม่ต้องมี FM ไม่ต้อง ดู DVD หร๊อก…

เดินหาอยู่ 2 ตลาด ตรงคลองถม และตรงสะพานเหล็ก  ก็พอมีนะ แต่แบบว่า ต้องเดิน 2 รอบ กว่าจะเจอ แล้วก็เจอแบบที่เป็นของที่มีอยู่แค่เนี๊ยะ ไม่มีอันใหม่นะ ราคาก็ไม่ใช่ว่าจะถูกนะ เลือกก็ไม่ได้  คนขาย (ผมไม่เรียกว่าพ่อค้า-แม่้ค้าหรอก คุณสมบัติไม่พอ) เขาทำท่าจะไม่สนใจที่เราไปถามหาสิ่งนี้ เพราะตอนนี้ เขาไม่มีสินค้าขายกันแ้ล้ว เขามีแต่แบบ ดู  DVD  มีจอขนาด 5 นิ้ว 7 นิ้ว หรือ 9 นิ้ว มีฟังชันการเล่นเยอะแยะ แล้วก็ราคาแพงมากด้วย

โหยยยยย..  นี่เราตกยุค ขนาดยังคิดว่า เครื่องเล่นซีดีแบบพกพาโบราณ ๆ นั่นมันยังมีอีกหรอ  สมน้ำหน้าแล้วแหละที่ไปเดินถามให้คนขายมันมองแบบหยามเหยียดซะงั้น  สรุป  ไม่มีสิ่งที่ต้องการ   เดินเหนื่อขาลากเลยอ่ะ เดินไป เดินกลับ เลยไม่ต้องไปวิ่งออกกำลังกาย เพราะ แค่นี้เหงื่อก็ท่วมตัวซะแล้ว….

ถึงจะตกยุคแต่ก็ยังทันสมัยอยู่นะ

ปิดฉากการสัมมนาด้วยความชื่นมื่น ผู้เข้ารับการสัมมนาอิ่มกับความรู้ที่ได้รับ และพอใจกับการได้แสดงความคิดเห็น  ฝ่ายเจ้าหน้าที่จัดการสัมมนา ก็พอใจกับผลที่สำเร็จเสร็จสิ้นไปด้วยดี  ส่วนวิทยากรก็น่าจะดีใจกับความรู้ที่ได้ถ่ายทอดแล้วมีผู้รับ รับได้ในสัดส่วนที่เยอะ….

ส่วนตัวผม การทำงานในวันนี้ แม้จะมองว่าก็เป็นงานทีน่าจะถนัด แต่ก็ไม่ได้บอกว่า วันนี้ทำได้ดีที่สุด ยังคงพบสิ่งที่บกพร่องหลาย ๆ จุด เช่น  การที่จะต้องเข้าไปร่วมเอนเตอร์เทนกับวิทยากร ยังทำได้ไม่ราบรื่นเท่าใดนัก  อาจจะเป็นเพราะส่วนหนึ่ง ไหวพริบและปฏิภาณยังไม่ถึงก็อาจจะเป็นได้ หรือความประมาท  หรือจะเป็นด้วยการคุยในสิ่งที่ไม่ค่อยถนัดสักเท่าได  แต่โดยรวมก็คือ ยังไม่ได้ทำตัวเองให้พร้อมสำหรับการร่วมกิจกรรม  แต่ก็ถ้ามีโอกาสต่อไป เหตุการณ์แบบนี้น่าจะดีขึ้นนะ

อย่างน้อย ๆ วันนี้ ก็มีคนยังชมอยู่บ้าง เป็นพี่จากสำนักอนามัย เขาชมความเป็นคนรุ่นใหม่ หน้าตาสดใส ก็จะพยายามรักษาความใหม่สด ไว้ ด้วยการเพิ่มพูนและฝึกฝนการทำหน้าที่ตรงนี้ให้มากกว่าเดิมต่อไป

การสัมมนานี้ ได้ให้ข้อคิดสำหรับตัวเองว่า ระบบใหม่ของราชการ เน้นการให้รางวัลและค่าตอบแทนแก่คนที่มีมูลค่า ดังนั้น เราก็ควรจะพัฒนาตัวเองให้มีมูลค่าสำหรับองค์กร และเพื่อนร่วมงาน แล้วเราก็จะไม่หายไปจากพวกเขาแน่นอน…

          เป็นคนที่ทำงานโดยตำแหน่งแล้วมิได้สื่อว่าจะต้องใช้แรงในการทำงาน แต่ความจริงที่เป็นไปตลอดมาหลาย ๆ ปี ในตำแหน่งเจ้าหน้าที่วิเคราะห์งานบุคคล กองอัตรากำลัง นั้น การทำงานส่วนใหญ่ ใช้แรงเป็นหลัก (จริง ๆ มีคนยืนยันได้)

         แต่ก็ไม่ได้คิดจริงจังอะไรมากนักกับวันแรงงาน เป็นวันหนึ่งที่คนใช้แรงงานจริง ๆ จัง ๆ จะได้หยุดพักผ่อน หรือหยุดไปประท้วงเรียกร้องความเป็นธรรม (จริงหรือไม่) ให้กับตัวเองและพวกพ้อง…

         และวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ทางราชการให้หยุด แต่ก็ใช้เวลาของวันหยุดนี้มาทำงานเสริม (เสริมรายได้ เสริมประสบการณ์ เสริมความเหนื่อยให้กับชีวิต ฯ) ที่ตลาดนัดจตุจักร 2 เมืองมีน  หลังจากที่หยุดการทำงานที่นี่ไปเดือนกว่า ๆ เนื่องจากภารกิจมากมายที่ต้องทำให้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี

        ในที่สุดก็ผ่านไปอีกวันที่ต้องมาอยู่เวร (ที่กอง) ใคร ๆ ต่างก็พูดกันว่า ไม่เห็นจะดีเลยที่ต้องมาอยู่เวรในวันหยุดแบบนี้ โดยเฉพาะต้องมาอยู่วันสงกรานต์ด้วยแล้วยิ่งแย่ใหญ่เลย  เหมือนน้องใหม่ ที่เคยบ่นไว้เมื่อตอนเข้ามาทำงานใหม่ ๆ ว่า แหม๋ เข้ามาทำงานก็ต้องมาอยู่เวรเลย  แล้วนี่ถ้าวนมาอยู่ตอนสงกรานต์คงแย่มากแน่ ๆ   ก็นับว่าเป็นโชคดีของเขานะที่ไม่ต้องมาอยู่เวรในช่วงวันสงกรานต์เช่นวันนี้  

         สำหรับผม  ผมกลับมองว่าเป็นโชคดีนะ  เพราะมาแบบสบาย ๆ เตรียมชุดมา 1 ชุด แล้วก็ไม่ต้องวุ่นวายกับคนจำนวนมาก ๆ ด้วย เงียบ สงบดี ทำไรก็ได้  เมื่อวานมาถึง ก็มีโอกาสไปสรงน้ำพระพุทธสิหิงค์ ที่ลานคนเมือง  ได้ไปไหว้พระวัดสุทัศน์  ได้เดินดูกิจกรรมในวัดที่น่าสนใจเยอะแยะ  นี่ถ้าไม่ได้มาอยู่เวรก็คงไม่มีโอกาสแบบนี้แน่ ๆ  การหลับนอนก็สบาย ๆ ไม่ซีเรียสอะไร   ได้บันทึกอนุทินเกี่ยวกับการเป็นคนสบาย ๆ ในนี้ครับ  แถมตอนเช้าตื่นมาก็ไม่ต้องรีบร้อนอะไร ไม่ต้องกลัวใครจะมาทำงาน  อาบน้ำเสร็จ กินกาแฟแก้วนึง  มีโอกาสได้สรงน้ำ ศาลหลวงปู่มงคลประสาท และศาลเจ้าพ่อเพ่งนั้มกิมไซ  ซึ่งเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เคารพนับถือ  ไม่งั้นนะ ปีก่อน ๆ ก็รอจะมาสรงน้ำตอนเปิดงาน พอเปิดงานมาก็ลืม ไม่ได้สรงน้ำศาลทั้งสอง  แต่ปีนี้นับว่าโชคดีมาก ๆ  

          นี่เสียดายนะที่บ้านเมืองวุ่นวาน มีพวกคนบ้า ๆ บอ ๆ ประเภท โง่ โหด เลว ชั่ว ฯลฯ มาป่วนบ้านป่านเมือง ทำให้การจัดงานสงกรานต์ไม่สนุกเท่าไหร่ แต่อย่างน้อย อาณาเขตบริเวณของ กทม. ก็พอจะหาสิ่งดี ๆ และพอให้ชื่นใจได้บ้าง  การเดินดูงาน และไหว้พระ เมื่อวาน ผมจึงได้ทำเป็นภาพเคลื่อนไหวมาบันทึกไว้ด้วย