ชีวิตมีภูมิ

3 Comments

1. naaboon
   10/22/2009 at 7:32 pm

   สวัสดีครับนายแบงค์ ได้อ่านบทความนี้แล้วก็รู้สึกดีครับ รู้สึกดีตรงที่ได้เห็นคนไทยแสดงออกซึ่งความรักชาติอีกหนึ่งคน ที่จริงคงมีมากมายหลายคน ทั้งประเทศเลยนั่นแหละครับ แต่ใครจะรักอย่างไรนี่เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

   อยากจะเล่าอย่างนี้ครับ สมมุติ(ที่จริงเรื่องจริง ๆมีอยู่เยอะ)พ่อแม่รักษาสมบัติไว้ให้กับลูกหลานเมื่อจากไปแล้วสมบัติก็ตกทอดสู่ลูกหลาน มีบางคนเอาที่ดินเอาทรัพย์สินที่ได้รับมรดกมาขายเพื่อเอาเงินทองมาใช้ มีบางคนเก็บเอาไว้เพราะเป็นมรดกตกทอดที่แสนจะหวงแหน คนแรกมักจะโดนด่าว่าผลาญสมบัติไม่คิดถึงพ่อแม่ที่หามาอย่างยากเย็นแสนเข็ญไม่รักพ่อรักแม่เลย ส่วนคนหลังจะได้รับคำชมว่ารู้จักรักษาของรู้จักนึกถึงบุญคุณความยากลำบากของพ่อแม่ที่กว่าจะหาทรัพย์สินและรักษามันเอาไว้ได้ เมื่อเจอประณามคนแรกเค้าให้เหตุผลว่าก็มรดกเก็บไว้ให้ลูกหลานใช้ไม่ใช่เหรอ ก็แผ่นดินที่พ่อแม่รักษาไว้ก็เก็บเอาไว้ให้ลูกหลานไม่ใช่เหรอจะขายกินไม่ใช่เรื่องแปลก คนหลังก็บอกต้องรักษาเอาไว้สิพ่อแม่กว่าจะหามาได้แสนลำบากต้องคิดถึงท่านบ้าง คนที่ขายมรดกก็ว่าใครบอกไม่คิดถึง คิดถึงสินี่ดีนะที่พ่อแม่หาเอาไว้ให้เราเอาไปขายเอาเงินมาใช้สบายเลยมรดกพ่อแม่เก็บไว้ให้จะเก็บเอาไว้เฉย ๆจะมีประโยชน์อะไร แล้วบอกได้ไงว่าเขาไม่รักพ่อแม่แค่เขาไม่ทำตามที่ตัวเองทำ นายแบงค์ว่าอย่างไรครับ กับเรื่องนี้ และนี่คือสิ่งที่ผมเห็นว่ากำลังเกิดขึ้นอยู่ในขณะนี้

   ต่างคนก็ต่างความคิดต่างวิธีคิดการตัดสินผิดถูกเดี๋ยวนี้ช่างยากเย็นเสียจริง ๆโดยเฉพาะการตัดสินว่ารักชาติไม่รักชาติรักพ่อแม่หรือไม่รัก ในโลกทุนนิยมที่เห็นวัตถุนั้นสำคัญกว่าสิ่งใด อะไรขายได้ก็ขาย อะไรแลกเปลี่ยนได้ก็เอาไปเปลี่ยนมา ขอให้อยู่ได้เป็นใช้ได้ ผิดถูกไม่สนใจ รวมทั้งอย่างที่บอกตัดสินกันยากจริง ๆเพราะเดี๋ยวนี้ใครก็มีมาตรฐานเป็นของตัวเอง ใครเป็นผู้ชนะก็คงจะใช้มาตรฐานของคนนั้นตัดสินกระมัง

   เมื่อถึงวันนั้นไม่รู้เรายังจะร้องเพลงชาติกันอยู่หรือเปล่า

   อย่างไรเสียผมก็มีมาตรฐานของตัวเองเหมือนกันไม่รู้ว่าจะเหมือนนายแบงค์หรือเปล่านะ
   ของผมนี่จะเป็นคนที่พยายามรักษาสมบัติของพ่อแม่เอาไว้ถ้าจะเอามาใช้ก็อยากจะให้เกิดประโยชน์กับพี่กับน้องไม่ใช่เอาไปใช้ประโยชน์คนเดียว แต่คงจะมีบางบ้านที่น้องๆอาจจะพึงพอใจเพียงเงินเล็ก ๆน้อย ๆที่ผู้เป็นพี่ที่เอาสมบัติไปขายหยิบยื่นให้โดยไม่สนใจหรือไม่รู้เลยว่า สมบัติส่วนใหญ่ผลประโยชน์ส่วนใหญ่ที่ผู้เป็นพี่กอบโกยไปนั้น มากมายขนาดไหน ซ้ำมิหนำอาจจะกำลังสมคบกับคนข้างบ้านเพื่อเอาทรัพย์สินในบ้านไปขายอีกก็ได้

   “แต่สิ่งหนึ่งซึ่งไทยร้าวใจเหลือ
   คือเลือดเนื้อเป็นหนอนคอยบ่อนไส้
   บ้างหากินบนน้ำตาประชาไทย
   บ้างฝักใฝ่ลัทธิชั่วน่ากลัวเกรง”

   แต่ก็จะไปประณามมันไม่ได้อีกล่ะว่าไอ้หนอนนั่นไม่รักชาติ เพราะมันก็มีมาตรฐานของมัน

   หรือเราอาจจะได้ตัดสินเลือกใช้มาตรฐานกันในเร็ว ๆวันนี้

2. naaboon
   10/22/2009 at 7:42 pm

   อ้อ!! naaboon มันนิ่งไปนานพอสมควรแล้วครับ

   ถ้าจะไปเยี่ยมกันที่บล็อกช่วงนี้ก็เชิญที่
   boonyuen.com นะครับ (ไม่รู้จะนิ่งไปอีกวันไหนเหอ ๆๆ)